Wanneer men aan voorbijgangers zou vragen of zij zouden stemmen en wat de Provinciale Staten precies inhouden, zul je meer vreemde blikken te zien krijgen dan dat je het antwoord te horen krijgt. De verkiezingen voor de Eerste Kamer en de invulling van de provinciale besturen is feitelijk een stuk minder populair en bekend dan de Tweede Kamerverkiezingen afgelopen zomer.

Dat is aan de ene kant ook niet zo vreemd. Mark Rutte, Job Cohen, Jan Peter Balkenende en diens opvolger Maxime Verhagen hebben het afgelopen jaar vaker met hun gezicht op de buis gestaan dan de Koningin. Geen lokale politicus die je dat ziet doen. Zeker niet op de nationale televisiezenders, welke debat na debat uitzonden.

Aan de andere kant is het wellicht wel een stuk vreemder als je zou nagaan dat de lokale politiek heel wat meer invloed heeft op jouw directe omgeving. Het zal veel mensen in de rest van Nederland een worst wezen of er in Drenthe een CO2-opslag komt. Of dat er in de Randstad bezuinigd zou moeten gaan worden.

Wat men meer zou moeten interesseren is het beleid in de directe omgeving. In je eigen provincie, gemeente en buurt. Dat is wat die provincie straks uiteindelijk gaat beslissen. En wat er uiteindelijk besloten gaat worden, hangt in zijn geheel af van datgene er gestemd gaat worden. Maar dat doet men dus niet.

Het blijft dus een frappant verschijnsel dat er voor de Provinciale Staten minder aandacht besteed wordt dan voor de landelijke verkiezingen. Waar het in feite op neerkomt is dat men liever beslist er 200 kilometer verderop een vierbaans snelweg wordt aangelegd, dan dat de eigen woonwijk veiliger wordt door de aanleg van een rotonde.